پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رویکرد روان نمایشگری بر کاهش ناکامی و افزایش تنظیم هیجانی کودکان کار و خیابان 18-14 سال شهر اراک انجام شد در یک طرح شبه آزمایشی، تعداد 22 کودک کار و خیابان از بین کودکان کار و خیابان 18-14 سال تحت پوشش خانه مهر چ به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای داده شدند. برای گروه آزمایش 10 جلسه مشاوره گروهی به مدت 2 ساعت و یکبار در هفته با رویکرد روان نمایشگری اجرا شد. برای ارزیابی سطح ناکامی و تنظیم هیجانی به ترتیب از مقیاس دشواری های تنظیم هیجانی گراتز و پرسشنامه ناکامی روزنزوایگ بهره گرفته شد. تاثیر مداخله انجام شده به کمک مقایسهپیش آزمون و پس آزمون ارزیابی گردید. نتایج پژوهش حاضر بیانگر آن بود که رویکرد روان نمایشگری بر کاهش نوع ناکامی در عامل های تسلط مانع و بقای نیاز موثر است اما باعث ایجاد تغییرات معناداری در عامل دفاع از خود نشد. همچنین، . اجرای متغیر مستقل ( روش روان نمایشگری ) باعث ایجاد تفاوت معناداری در تنظیم هیجانی در ابعاد عدم پذیرش، اهداف، تکانه، آگاهی و راهبردها بین دو گروه شده است اما این رویکرد نتوانسته است تفاوت معناداری در شفافیت هیجانی ایجاد نماید. بنابراین به طور کلی می توان رویکرد روان نمایشگری را مداخله ای موثر برای کاهش ناکامی و افزایش تنظیم هیجانی کودکان کار و خیابان دانست

پژوهش حاضر با هدف، ارائه مدل ساختاری خوردن هیجانی در افراد مبتلا به چاقی بر اساس خودتنظیمی با نقش میانجی پردازش هیجانی انجام گرفت. روش پژوهش مقطعی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه افراد مبتلا به چاقی شهر تهران در سال 1397 بودند، که از میان آن ها، تعداد 378 نفر با روش نمونه گیری مرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش عبارت بودند از: خوردن هیجانی داچ (1986)، خودتنظیمی کری و همکاران (2004) و پرسشنامه پردازش هیجانی باکر و همکاران (2010). به منظور پاسخگویی به فرضیه های پژوهش از مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد که بین خودتنظیمی با خوردن هیجانی اثر مستقیم و منفی وجود دارد. بین خودتنظیمی با پردازش هیجانی اثر غیرمستقیم و مثبت وجود دارد و بین پردازش هیجانی با خوردن هیجانی اثر غیرمستقیم و منفی وجود دارد. بنابراین از نتایج می توان چنین استنباط کرد که خودتنظیمی بر خوردن هیجانی با نقش میانجی پردازش هیجانی در افراد مبتلا به چاقی تاثیر دارد. لذا توجه به متغیرهای مذکور در پیشگیری و طراحی درمان های مناسب تر به پژوهشگران و درمانگران یاری می رساند.

بانوان سرپرست خانواده به دلیل تغییر نقش با فشارهای زیادی مواجه می شوند که این فشارها بر کارکرد اجتماعی و اقتصادی آنها نیز تأثیر می گذارد و کیفیت زندگی آنها را کاهش می دهد. تحقیق حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های تنظیم هیجانی بر راهبردهای تنظیم هیجانی و کیفیت زندگی بانوان سرپرست خانواده انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش، کلیه بانوان سرپرست خانوار زیر 50 سال که دارای حداقل سواد سیکل و عضو بنیاد شهید شهرستان بجنورد می باشند را تشکیل دادند. از میان جامعه تقریباً 350 نفری، به طور تصادفی ساده نمونه ای به حجم 30 نفر انتخاب و در دو گروه کنترل و آزمایش جایگزین شدند. پس از انتخاب تصادفی گروه های آزمایش و کنترل، آموزش تنظیم هیجان بر روی گروه آزمایشی به مدت 8 جلسه 90 دقیقه ای اجرا گردید. شرکت کنندگان پرسشنامه های تنظیم هیجانی و کیفیت زندگی را در پیش آزمون و پس آزمون تکمیل کردند. داده های به دست آمده با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش مهارت های تنظیم هیجان، سلامت روان بانوان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل را افزایش داده است. همچنین آموزش این مهارت ها توانسته است استفاده از راهبردهای مثبت را افزایش و استفاده از راهبردهای منفی در این بانوان را کاهش دهد. آموزش مهارت تنظیم هیجان می تواند توانایی افراد را در موقعیت های هیجانی افزایش داده و منجر به افزایش عملکرد کیفیت زندگی شود.

مقدمه: تحقیقات نشان داده است که تنظیم هیجان، نقش مهمی در مهارت های مرتبط با سازگاری و حل مسئله اجتماعی کودک و همچنین جنبه های مختلف زندگی نظیر سازگاری با تغییرات زندگی و رویدادهای تنیدگی را ایفا می کند؛ بنابراین هدف از این پژوهش بررسی تاثیر آموزش تنظیم هیجان بر حل مسئله اجتماعی، دانش هیجانی و تنظیم هیجانی کودکان پیش دبستانی بود. روش کار: روش پژوهش، نیمه­ آزمایشی با طرح پیش­ آزمون-پس­ آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی کودکان پیش­ دبستانی شهرستان شاهرود در سال تحصیلی 98-1397 بود. از بین این کودکان نمونه­ ای به حجم 30 نفر به شیوه در دسترس انتخاب در دو گروه 15 نفره آزمایش و کنترل جایدهی شدند. جهت سنجش متغیرها از مقیاس­ های حل مسئله اجتماعی گراس و جان (2003)، دانش هیجانی ایزارد و همکاران (2003) و تنظیم هیجانی گارنفسکی و کرایج (2001) کودکان استفاده شد. قبل از اجرای آموزش از هر دوگروه پیش­ آزمون عمل آمد و در ادامه گروه آزمایش تحت 8 جلسه 45 دقیقه آموزشی مهارت های تنظیم هیجانی مبتنی بر رفتاردرمانی به صورت هفته ای یک جلسه قرار گرفتند و دراین مدت گروه کنترل هیچ نوع درمان روان­ شناختی دریافت نکرد. در پایان هشت جلسه آموزش، هر دوگروه مجددا با پس­ آزمون مورد سنجش قرار گرفتند. جهت تحلیل داده­ ها از آزمون تحلیل کوواریانس یک­ متغیره و چندمتغیره استفاده شد. نتایج: اطلاعات بدست آمده از طریق تحلیل کوواریانس یک متغیره و چند متغیره نشان داد که برنامه آموزش تنظیم هیجانی بر حل مسئله اجتماعی، دانش هیجانی و تنظیم هیجانی کودکان پیش­ دبستانی موثر است (001/0>p). نتیجه گیری: به نظر می رسد که آموزش تنظیم هیجان از طریق رفتاردرمانی بر حل مسئله اجتماعی، دانش هیجانی و تنظیم هیجانی اثربخش است و می تواند مفید باشد.

پیش زمینه و هدف: هوش هیجانی به عنوان یک مولفه تاثیرگذار در بحث روابط بین افراد مطرح می باشد. دانشجویانی که از توانایی های هیجانی مناسبی در دانشگاه برخوردار نیستند با مسائل انضباطی بیشتری مواجه می گردند و ممکن است رفتارهای انحرافی بیشتری از آن ها سر بزند. مهارت هیجانی می تواند مولفه های مختلفی را شامل شود که از مهم ترین آن ها می توان به تنظیم هیجانی، هوش هیجانی و خلاقیت هیجانی اشاره نمود. هدف از تحقیق حاضر بررسی رفتارهای استرس زا و رابطه آن با مولفه های هوش هیجانی، خلاقیت هیجانی دشواری در تنظیم هیجانی دانشجویان است. مواد و روش کار: روش پژوهش حاضر از نوع همبستگی است. در این مطالعه 396 نفر(172زن، 224مرد) از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی ارومیه با استفاده از روش نمونه گیری خوشه اینسبتی (ابتدا خوشه بندی شده و سپس متناسب با حجم هر خوشه نمونه موردنظر انتخاب شده است) انتخاب شدند و با استفاده از پرسشنامه رفتارهای استرس زا، پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان، پرسشنامه هوش هیجانی شاته و پرسشنامه خلاقیت هیجانی آوریل مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها: نتایج به دست آمده نشان داد رفتارهای استرس زا با دشواری در تنظیم هیجان (بتا = 246/0) رابطه مثبت و معناداری و با هوش هیجانی و خلاقیت هیجانی رابطه معنادار و منفی دارد. بحث و نتیجه گیری: بر اساس نتایج می توان بیان داشت مولفه های هوش هیجانی، خلاقیت هیجانی و دشواری در تنظیم هیجانی در پردازش اطلاعات هیجانی افراد موثر بوده و ادراک، تعاملات و رویارویی آن ها با فضای آموزشی را تحت تاثیر قرار می دهند. توانایی بالا در این مولفه ها سبب سازگاری و توانایی پایین در آن ها سبب افزایش رفتارهای استرس زا و ناسازگارانه می شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مدل تنظیم هیجان گروس بر پریشانی هیجانی و رفتار خوردن هیجانی دانشجویان دختر با اضافه وزن دانشگاه آزاد واحد کرج است. از بین کلیه دانشجویان دختر دوره کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج در سال 1396 با در نظر گرفتن معیارهای ورودی، تعداد 40 نفر با روش نمونه گیری در دسترس، انتخاب و بطور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گماشته شدند. به منظور تعیین سطح پریشانی هیجانی افراد از پرسشنامه مقیاس دشواری در تنظیم هیجان (DERS) با یک مقیاس کلی و شش خرده مقیاس استفاده شد. سپس مدل تنظیم هیجان گروس (2007) در 8 جلسه 90 دقیقه ای برای گروه آزمایش اعمال شد و داده های حاصل از مرحله پیش آزمون و پس آزمون گروه گواه و آزمایش با استفاده از برنامه آماری SPSS در سطح معنی داری 0.05 تحلیل شدند. با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس نشان داد که مدل تنظیم هیجان گروس بر پریشانی هیجانی و خرده مقیاسهای آن و نیز رفتار خوردن هیجانی در دانشجویان دختر بیش وزن دانشگاه آزاد واحد کرج اثر بخش است و تفاوت دو گروه در مرحله پس آزمون به لحاظ آماری معنادار است. برنامه مداخله پس از خاتمه درمان، کاهش چشمگیر پریشانی هیجانی و تعداد دفعات پرخوری بواسطه تنظیم هیجان در شرکت کنندگان گروه آزمایشی نسبت به گروه گواه مشاهده شد. این یافته نشان داد روشی که در آن احساسات تنظیم شوند بر کاهش رفتار خوردن هیجانی بواسطه کاهش پریشانی هیجانی اثرگذار است.

هدف این پژوهش حاضر مقایسه تنظیم هیجانی دانشجویان سیگاری و غیرسیگاری بود که به شیوه علی مقایسه ای انجام شد و جامعه آماری این پژوهش تمامی دانشجویان دانشگاه محقق اردبیلی در سال تحصیلی 90 89 بودند. نمونه آماری پژوهش 80 دانشجوی سیگاری و 80 دانشجوی غیرسیگاری بودند که داوطلبانه انتخاب شدند و به پرسش نامه تنظیم هیجانی گراس و جان (2003) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از تحلیل آزمون (t) برای دو گروه مستقل تحلیل شد.نتایج پژوهش نشان داد که دانشجویان غیرسیگاری از ارزیابی مجدد (به عنوان یک راهبرد تنظیم هیجانی مثبت) و دانشجویان سیگاری از فرونشانی (به عنوان یک راهبرد تنظیم هیجانی منفی) بیش تر استفاده می کنند. به نظر می رسد که اختلال در تنظیم هیجانی و از عوامل خطرزای مصرف سیگار برای دانشجویان است.

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر کفایت اجتماعی و تنظیم هیجانی دانش آموزان زورگو بود. این پژوهش از نوع آزمایشی و با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل وجامعه آماری پژوهش حاضر شامل دانش آموزان زورگو در سال تحصیلی 94-1393 بودند که به روش نمونه گیریخوشه ای چند مرحله ای از میان جامعه آماری انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس تجدیدنظر شده زورگویی اولویوس، پرسشنامه کفایت اجتماعی و نسخه کوتاه پرسشنامه تنظیم هیجان استفاده گردید.گروه آزمایش در 8 جلسه تحت آموزش هوش هیجانی قرار گرفته و در طی این جلسات به گروه کنترل هیچ نوع آموزشی داده نشد.نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیری نشان داد بین دانش آموزان زورگو گروه آزمایش و گروه کنترل در کفایت اجتماعی و تنظیم هیجان تفاوت معناداری وجود دارد. به عبارت دیگر میانگین مولفه هایکفایت اجتماعی و تنظیم هیجان گروه آزمایش بعد از آموزش هوش هیجانی متفاوت است. این نتایج حاکی است که آموزش هوش هیجانی می تواندکفایت اجتماعی و تنظیم هیجان دانش آموزان زورگو را تعدیل نماید.